یکشنبه 20 فروردین ماه سال 1385
میان سکوت قدم برمی داشت
از گذرگاه روح گذر کرد
و به شهر دل رسید
چشمهایش با حلقه ی در آمیخت
حلقه بیضی شد ولی مرکز قلبش را رها نکرد
در رحمت که وا شد چشم او بسته شد
سایه اش بر تن خاک افتاد
خاک سیه پوش شد
اولین قدم ، اولین نگاه ،آخرین شکست
به در دیگری رسید
پر از غبار زمان
متروک ، سیاه ، کبود
نه قفلی نه کلونی و نه جرأتی که تن به هم آوازی با در بسپارد
راه باز پا بسته ، تن خسته
سایه اش با خاک بیعت کرده بود
و او جانش را به زندان سرنوشت بخشید تا
روحش شاهزاده ی قصر دل گردد
