وقتی برای مردنت یک قبر کم بود

در شعرهای بی قرارت صبر کم بود

با قلوه سنگت وهم شب ها را شکستی

وقتی که در بغض سپیدت ابر کم بود

و تقدیم به او ، همو که نهال شعر را در وجودم بارور کرد  خداوند یارش باد